S / sŭpĕrēmĭnentĭa
noun

sŭpĕrēmĭnentĭa

gen. sŭpĕrēmĭnentiae · gender feminine · decl. 1st
super-emineo
supereminence
supereminence (late Lat.): dei, Aug. Serm. 40; id. Gest. Pelag. 30, 55; Ambros. Parad. 2, 8: laudis, Hilar. Trin. 11, 4.