S / sŭpersubstantīvus
adjective

sŭpersubstantīvus

fem. sŭpersubstantīva · neut. sŭpersubstantīvum
supermaterial
supermaterial (eccl. Lat.): Christus nec substantiva nec insubstantiva, sed supersubstantiva res est, Rustic. c. Aceph. p. 1184.