S / sŭperventus
noun

sŭperventus

gen. sŭperventūs · gender masculine · decl. 4th
a coming up; upon; an arrival
a coming up or upon, an arrival (post-Aug.).
In gen., Plin. 7, 15, 13, § 64; Tac. H. 2, 54.—
In gen., Plin. 7, 15, 13, § 64; Tac. H. 2, 54.—
an attack
In partic., in milit. lang., an attack, Veg. Mil. 3, 8; 3, 22.