S / super-vīvo
verb intransitive

super-vīvo

2nd PP supĕre · 3rd PP super-vīvxi
to outlive; survive absol
to outlive, survive (post-Aug.; cf. supersum); with dat.: Olympias non diu filiis supervixit, Just. 28, 3, 3: gloriae suae triginta annis, Plin. Ep. 2, 1, 2: expeditioni superfuit et supervixit, Flor. 2, 2, 14; Spart. Had. 15; App. M. 1, p. 108, 27; 4, p. 147, 22.—Absol., Suet. Caes. 89; Vulg. Exod. 21, 21; Amm. 18, 3, 5.