S / suspīrātĭo
noun

suspīrātĭo

gen. suspīrātōnis · gender feminine · decl. 3rd
a fetching a deep breath; a sighing; sigh
a fetching a deep breath, a sighing, sigh (post-Aug.): suspiratione sollicitudinem fateri, Quint. 11, 3, 158: inde illa nobilis M. Ciceronis suspiratio: O te felicem, M. Porci, etc., Plin. H. N. praef. § 9.