T / tābĕfăcĭo
verb transitive

tābĕfăcĭo

2nd PP tābĕfăcere · 3rd PP tābĕfēci · conj. 3rd-io
tabes-facio
to melt; dissolve; melted figuratively
to melt, dissolve.Trop.: tabefac audaciam virtutis eorum, Vulg. 1 Macc. 4, 32: vigilia honestatis tabefaciet carnes, subdue, id. Ecclus. 31, 1.—Hence, Part.: tābē^factus, a, um, melted, dissolved (post-class.): tabefactis nivibus, Sol. 2 med.: cadaver in suo sanguine, Vulg. Jud. 14, 14.