T / termĭnātĭo
noun

termĭnātĭo

gen. termĭnātōnis · gender feminine · decl. 3rd
a bounding; fixing of bounds; limits
a bounding, fixing of bounds or limits.
Lit., Inscr. Grut. 197, 5; 198, 2.—
a fixing; determining figuratively
Trop., a fixing, determining (Ciceronian): quorum (verborum) descriptus ordo alias aliā terminatione concluditur, arrangement, Cic. Or. 59, 200: poëtica et versus inventus est terminatione aurium, determination, decision, id. ib. 53, 178: exposita terminatio rerum expetendarum, cur, etc., id. Fin. 5, 10, 27.