T / tīruncŭlus
noun

tīruncŭlus

gen. tīruncŭli · gender masculine · decl. 2nd
a young beginner; little tiro; a female beginner
a young beginner, little tiro (post-Aug.): ut probarem tibi, quam vehementes haberent tirunculi impetus primos ad optima quaeque, Sen. Ep. 108, 23: servitia sic tirunculum (vilicum) contemnunt ut senem, Col. 11, 1, 3: quod me quamquam tirunculum sollicitavit ad Emendum, Plin. Ep. 3, 6, 4: nec frustum capreae Novit noster tirunculus, Juv. 11, 143. — In apposition: miles, Suet. Ner. 21 fin.—In fem.: tīruncŭla, ae, a female beginner: saluta Blaesillam et Eustochium, tirunculas nostras, female pupils, novices, Hier. Ep. 31, 14.—Of a bitch that has littered for the first time, Col. 7, 12, 11.