T / tortŭōsus
adjective

tortŭōsus

fem. tortŭōsa · neut. tortŭōsum
Full of crooks; turns; winding
Full of crooks or turns, winding, tortuous (class.).
Lit.: est autem (alvus) multiplex et tortuosa, Cic. N. D. 2, 54, 136: loca, id. ib. 2, 57, 144: serrula, id. Clu. 64, 180: per tortuosi amnis sinus flexusque, Liv. 27, 47, 10: serpens, Vulg. Isa. 27, 1: coluber, id. Job, 26, 13.—Comp.: quiddam tortuosius, Plin. 11, 46, 106, § 255.—
entangled; involved; complicated figuratively
Trop., entangled, involved, complicated, confused: tortuosum genus disputandi, Cic. Ac. 2, 31, 98: visa quaedam tortuosa et obscura, id. Div. 2, 63, 129: ingenium, id. Lael. 18, 65: res anxiae et tortuosae, Gell. 13, 11, 4.—Sup.: quis aperit tortuosissimam istam et implicatissimam nodositatem? Aug. Conf. 2, 10. —*
Painful; torturing; crookedly
Painful, torturing: rusci radix bibitur in tortuosiore urinā, i. e. in strangury, Plin. 21, 27, 100, § 173.—* Adv.: tortŭōsē, crookedly, tortuously: procedat serpens, Tert. adv. Valent. 4, 43 fin.