T / transĭtĭo
noun

transĭtĭo

gen. transĭtōnis · gender feminine · decl. 3rd
a going across; over; a passing over
a going across or over, a passing over, passage.
In gen.: (solis) in aliud signum, Vitr. 9, 4 med.: sic dicebas, eam esse ejus…
In gen.: (solis) in aliud signum, Vitr. 9, 4 med.: sic dicebas, eam esse ejus (speciei dei) visionem, ut similitudine et transitione cernatur, i. e. by the passing by of atoms, Cic. N. D. 1, 37, 105: imaginibus similitudine et transitione perceptis, id. ib. 1, 19, 50: visionum, id. ib. 1, 39, 109.—
a passage; entrance
Concr., a passage, entrance: transitiones perviae jani nominantur, Cic. N. D. 2, 27, 67.—
a going over; desertion
In partic., a going over, desertion to a party: sociorum, Liv. 28, 15, 14; 25, 15, 5; 2, 25, 1; 28, 16, 8; Tac. H. 2, 99; Just. 1, 5.—In plur., Cic. Brut. 16, 62; Liv. 27, 20, 7.—
figuratively
Trop. *
infection; contagion
The passing of a disease from one person to another, infection, contagion, Ov. R. Am. 616.—
a transition
In rhet., a transition, Auct. Her. 4, 26, 35; 1, 9, 14.—
an inflection
In gram., an inflection by declension or conjugation, Varr. L. L. 9, § 103 Müll.; Prisc. p. 982 P.