T / trĭbūtĭo
noun

trĭbūtĭo

gen. trĭbūtōnis · gender feminine · decl. 3rd
A dividing; distributing; distribution
A dividing, distributing, distribution (very rare): hanc ἰσονομίαν appellat Epicurus, id est aequabilem tributionem, * Cic. N. D. 1, 19, 50: tributio fit pro ratā ejus, quod cuique debetur, Dig. 14, 4, 5 fin.
A contributing; paying of tribute
A contributing, paying of tribute, Dig. 2, 14, 52; 50, 4, 18.