T / tristĭmōnĭa
noun

tristĭmōnĭa

gen. tristĭmōniae · gender feminine · decl. 1st
sadness; sorrowfulness
sadness, sorrowfulness, = tristitia (very rare): tristimoniā sollicitari, Auct. B. Afr. 10, 3: tristimoniam Ex animo deturbavit, Novat. ap. Fest. p. 372 M. (Com. Rel. v. 40 Rib.).—Collat. form tristĭmōnĭum, i, n.: esse in tristimonio, Petr. 63.