T / trŭtĭno
verb transitive

trŭtĭno

2nd PP trŭtĭnāre · conj. 1st
v. dep. a. [trutina]
v. dep. a. [trutina]
to weigh; balance figuratively
Dep. form, to weigh, balance (syn. pensito).—Trop.: verba, Pers. 3, 82.—
Act., Hier. Ep. 36, 14: diu trutinandus est, cui traduntur examina, Cassiod.…
Act., Hier. Ep. 36, 14: diu trutinandus est, cui traduntur examina, Cassiod. Var. 5, 40.—
trŭtĭnā-tus, a, um, in a pass. signif., Sid. Ep. 7, 9.
trŭtĭnā-tus, a, um, in a pass. signif., Sid. Ep. 7, 9.