U / ūmĕ-făcĭo
verb transitive

ūmĕ-făcĭo

2nd PP ūmĕ-făcĕre · 3rd PP ūmĕfactum · conj. 3rd-io
(less correctly ), no
to make moist; to moisten; wet
perf., factum, ĕre, 3, v. a. umeo-facio, to make moist, to moisten, wet (post-class.): de halitu terrae aut maris nebula exsistit, quae dispersa umefacit, quicquid texerit, Lact. de Ira Dei, 10: spongia crebro umefacta, Plin. 32. 10, 48, § 138.