U / ūrīna
noun #1452

ūrīna

gen. ūrīnae · gender feminine · decl. 1st
kindr. with Sanscr. vāri, water; Gr. οὖρον; cf. urna and urceus
urine
urine.
Lit., Cic. Fat. 3, 5; Cels. 2, 7; 2, 19; Plin. 24, 11, 56, § 94; 24, 6, 17, § 27; Juv. 6, 313.—Plur., Plin. 24, 13, 71, § 115; Suet. Aug. 80 fin.; id. Ner. 56; id. Vesp. 23; Gell. 19, 4, 3 et saep.—
by extension
Transf.: genitalis, seed, semen, Plin. 8, 43, 68, § 168; cf.: urina concepta, Juv. 11, 170.—Plur., Veg. Vet. 3, 15, 19.