U / ūsū-căpĭo
noun

ūsū-căpĭo

gen. ūsū-căpōnis · gender feminine · decl. 3rd
the acquisition of ownership by long use; possession; usucaption
the acquisition of ownership by long use or possession, usucaption: usucapio est dominii adeptio per continuationem possessionis anni vel biennii; rerum mobilium anni, immobilium biennii, Ulp. Fragm. tit. 19; cf. Gai Inst. 2, 41 sqq.; 2, 61; 2, 68; 2, 204; 4, 36; Paul. Sent. 5, 2; 1, 17, 1; Dig. 41, 3, 3; Cic. Caecin. 26, 74; Just. Inst. 2, 6; Dig. 41, tit. 3; Cod. Just. 7, 24; 7, 28 sq.; cf.: usus capio, Cic. Leg. 1, 21, 55.—Sometimes separated: usu quoque capio, Dig. 41, 10, 1.