V / vectūra
noun

vectūra

gen. vectūrae · gender feminine · decl. 1st
a bearing; carrying; conveying
a bearing, carrying, conveying, transportation by carriage or by ship; a riding, etc.
of transportation by sea
Lit. (class.): equi idonei ad vecturam, Varr. R. R. 2, 7, 15: misimus qui pro vecturā solveret, for the transportation, Cic. Att. 1, 3, 2: mercium. Dig. 4, 9, 4: sine vecturae periculo. of transportation by sea, Cic. Fam. 2, 17, 4.— Plur.: remiges, arma, frumenta, vecturae imperabantur, transport, conveyance, Caes. B. C. 3, 32: vecturas frumenti finitimis civitatibus descripsit, id. ib. 3, 42: onerum, Gell. 5, 3, 1.—
passage-money; freight-money; fare by extension
Transf., passage-money, freight-money, fare, freight, Plaut. Most. 3, 2, 138; Sen. Ben. 6, 15, 4; Petr. 101, 5.