V / vendĭtĭo
noun #2160

vendĭtĭo

gen. vendĭtōnis · gender feminine · decl. 3rd
a selling; sale; a vending
a selling, sale; a vending.
Lit.: venditio alienatio est et rei suae jurisque in ea sui in alium translatio, Sen. Ben. 5, 10, 1: bonorum, Cic. Rosc. Am. 38, 110: proscriptiones venditionesque, id. ib. 44, 128: facere, Dig. 26, 7, 56; cf., on the laws relating thereto, Gai Inst. 3, 139; the title: De emptione et venditione, Just. Inst. 3, 23; Dig. 18, 1.—
by extension
A thing sold; goods sold
A thing sold: antequam venditio transferatur, Dig. 18, 2, 4, § 4; 43, 23, 11.—Plur., goods sold, Plin. Ep. 10, 108, 1.—
Venditiones dicebantur olim censorum locationes, quod velut fructus publicorum…
Venditiones dicebantur olim censorum locationes, quod velut fructus publicorum locorum venibant, Fest. p. 376 Müll.