V / vĕtĕrātōrĭus
adjective

vĕtĕrātōrĭus

fem. vĕtĕrātōria · neut. vĕtĕrātōrium
veterator, II. A.
crafty. cunning; sly; craftily
crafty. cunning, sly (Ciceronian): nihil ab isto tectum, nihil veteratorium exspectaveritis: omnia aperta, omnia perspicua reperientur, Cic. Verr. 2, 1, 54, § 141; so, ratio dicendi, id. Brut. 75, 261.—* Adv.: vĕtĕrātōrĭē, craftily, cunningly, slyly: dicere (with acute), Cic. Or. 28, 99.