V / vexātor
noun

vexātor

gen. vexātōris · gender masculine · decl. 3rd
a troubler; harasser; abuser
a troubler, harasser, abuser, vexer (Ciceron.): custosne urbis an direptor et vexator esset Antonius, Cic. Phil. 3, 11, 27: aetatulae suae, id. Sest. 8, 18: furoris (Clodii), i. e. opposer, id. Mil. 13, 35.