V / virgātus
adjective

virgātus

fem. virgāta · neut. virgātum
Made of twigs; osiers
Made of twigs or osiers: calathisci, Cat. 64, 320. —
Striped
(Acc. to virga, II. C.) Striped: sagula, Verg. A. 8, 660: vestes, Sil. 4, 155: tigris, Sen. Hippol. 344; id. Herc. Oet. 146; cf.: virgato corpore tigris, Sil. 5, 148: nurus, in striped garments, Val. Fl. 2, 159.