C / căchinnātĭo
noun

căchinnātĭo

gen. căchinnātōnis · gender feminine · decl. 3rd
a violent laughing; immoderate laughter
a violent laughing, immoderate laughter: sine ullā suspitione nimiae suspitionis, Auct. Her. 3, 14, 25: ut si ridere concessum sit, vituperetur tamen cachinnatio, Cic. Tusc. 4, 31, 66.