C / cantātrix
adjective

cantātrix

gen. cantātrīcis
cantator (postclass.).
Musical; singing; a female singer
Musical, singing: choreae, Claud. B. Gild. 448.—Subst.: cantātrix, īcis, f., a female singer, Vulg. 2 Reg. 19, 35; cf. Prisc. p. 1225 P.—
Using enchantments
Using enchantments: anus, App. M. 2, p. 128, 1: aniculae, id. ib. 2, p. 123, 25.