C / capŭlo
verb transitive

capŭlo

2nd PP capŭlāre · conj. 1st
capulus, IV.
of animals, to catch, Mel. 2, 5, 7; Col. 6, 2, 4; cf. Isid. Orig. 20, 16, 5.
of animals, to catch, Mel. 2, 5, 7; Col. 6, 2, 4; cf. Isid. Orig. 20, 16, 5.