C / cerrītus
adjective

cerrītus

fem. cerrīta · neut. cerrītum
contr. from cĕrĕbrītus, from cerebrum; cf. cerebrosus
having a crazed brain; frantic; mad poetic
having a crazed brain, frantic, mad: cerritus furiosus, Fest. p. 54 Müll. (rare and only poet.), Plaut. Fragm. ap. Non. p. 44, 31; id. Am. 2, 2, 144; id. Rud. 4, 3, 67; * Hor. S. 2, 3, 278.