C / cincinnus
greek

cincinnus

i. kindr. with Gr. κίκιννος and Lat. cirrus; Sanscr. cicura, crinis, Bopp, Gloss. 124 a
curled hair; a lock; curl of hair
curled hair, a lock or curl of hair, Plaut. Truc. 2, 2, 32; Varr. R. R. 1, 31, 4; Cic. Pis. 11, 25.—
too artificial; elaborate oratorical ornament figuratively
Trop., too artificial or elaborate oratorical ornament (cf. calamister, II.): in oratoris aut in poëtae cincinnis ac fuco offenditur, quod, etc., Cic. de Or. 2, 25, 100; Aug. ap. Suet. Aug. 86.