A / ăd-invĕnĭo
verb transitive

ăd-invĕnĭo

2nd PP ăd-invĕnīre · 3rd PP ăd-invēni · 4th PP ăd-inventum · conj. 4th
to find out; to devise
to find out, to devise, Vulg. Exod. 35, 33; Dig. 48, 19, 28; cf. also Serv. ad Verg. A. 6, 603: lapicaedinae adinventae sunt, Labi Ins.: si quis ainventus (for adinventus) fuerit hoc fecisse, Mur. Ins. 794.