C / circum-clūdo
verb transitive

circum-clūdo

2nd PP circum-clūdere · 3rd PP circum-clūdsi · 4th PP circum-clūdsum · conj. 3rd
to shut in; enclose on every side
to shut in, enclose on every side (in good class. prose): ne duobus circumcluderetur exercitibus, Caes. B. C. 3, 30; cf. * Suet. Tib. 20; Auct. B. Hisp. 6: cornua ab labris argento, to surround with a rim of silver, Caes. B. G. 6, 28 fin.; Plin. 18, 35, 78, § 344: SEPVLCRVM MACERIIS, Inscr. Orell. 4349.—
figuratively
Trop.: L. Catilina consiliis, laboribus, periculis meis circumclusus ac debilitatus, hemmed in, Cic. Cat. 2, 7, 14: aliquem suis praesidiis, suā diligentiā, id. ib. 1, 3, 7; Cod. Just. 6, 51, 1 pr.