C / circumlŏcūtĭo
noun

circumlŏcūtĭo

gen. circumlŏcūtōnis · gender feminine · decl. 3rd
circumloquor
circumlocution; periphrasis
circumlocution, periphrasis, = περίφρασις, * Quint. 8, 6, 61; Gell. 3, 1, 5; Arn. 6, p. 210.