C / circum-vincĭo
verb transitive

circum-vincĭo

2nd PP circum-vincīre · 3rd PP circumvinctum · conj. 4th
to bind around
perf., vinctum, 4, v. a., to bind around: juncis murteta, aliquem virgis, Plaut. Rud. 3, 4, 27; Avien. Perieg. 331.