C / circum-vŏlĭto
verb transitive intransitive

circum-vŏlĭto

2nd PP circum-vŏlĭtāre · 3rd PP circum-vŏlĭtāvi · conj. 1st
or , , (mostly post-Aug.).
to fly around something absol
Prop., to fly around something: lacus circumvolitavit hirundo, * Verg. G. 1, 377: thyma, * Hor. Ep. 1, 3, 21.—Absol.: circumvolitantium alitum, Tac. H. 2, 50.—
to rove about a place; to hover around; absol
In gen., of men, to rove about a place, to hover around; absol.: et circumvolitant equites, * Lucr. 2, 329; Sil. 9, 420: limina potentiorum, Col. praef. 1, § 9: agmina infestorum equitum ad conquirendas proscriptorum latebras circumvolitantia, Sen. Ira, 2, 9, 3.