A / admīrābĭlĭtas
noun

admīrābĭlĭtas

gen. ātis · gender feminine · decl. 3rd
admirabilis
the quality that produces admiration; wonder; admirableness
the quality that produces admiration or wonder, admirableness, wonderfulness (vis, quae admirationem excitat): quanta sit admirabilitas caelestium rerum atque terrestrium, Cic. N. D. 2, 36: cum admirabilitate maxima, id. ib. 2, 40: haec animi despicientia admirabilitatem magnam facit, excites great admiration of the possessor of this virtue, id. Off. 2, 11.