C / collĭgātĭo
noun

collĭgātĭo

gen. collĭgātōnis · gender feminine · decl. 3rd
(), , 2. colligo
a binding together; connection
a binding together, connection (rare).
Prop.: ex his colligationibus, Cic. Univ. 7, 21: tota operis colligatio, Val.…
Prop.: ex his colligationibus, Cic. Univ. 7, 21: tota operis colligatio, Val. Max. 8, 14, 6; cf.: inter quattuor (elementa), Macr. Somn. Scip. 1, 6, 28.—
a ligature; band; fastening
In mechanics, a ligature, band, fastening, Vitr. 10, 1.—
figuratively
Trop. (only in Cic.): causarum omnium, Cic. Div. 1, 56, 127: colligatione naturali omnia fiunt, id. Fat. 14, 31: artior societatis propinquorum, id. Off. 1, 17, 53.