C / com-măcŭlo
verb transitive

com-măcŭlo

2nd PP com-măcŭlāre · 3rd PP com-măcŭlāvi · 4th PP com-măcŭlātum · conj. 1st
spot; stain; pollute
to spot, stain, pollute, defile on all sides (rare but class.).
Lit.: sanguine manus, Verg. E. 8, 48: sanguine suo altaria deūm, Tac. A. 1, 39: commaculatus sanguine, Paul. Nol. 6, 164.—
figuratively
Trop.: se isto infinito ambitu, * Cic. Cael. 7, 16: se cum Jugurthā miscendo, Sall. J. 102, 5: pia templa domosque occursu, Stat. Th. 11, 752: se consortiis aliquorum, Cod. Th. 3, 12, 3: vidnitatem stupri procacitate, ib. 3, 16, 2: flagitiis commaculatus, Tac. A. 16, 32: nam praeter satellites commaculatos quis eadem volt? Sall. H. 1, 41, 21 Dietscn.