A / ad-murmŭro
verb intransitive

ad-murmŭro

2nd PP ad-murmŭrāre · 3rd PP ad-murmŭrāvi · 4th PP ad-murmŭrātum · conj. 1st
to murmur with approbation; disapprobation
to murmur with approbation or disapprobation (cf. acclamo): quam valde universi admurmurārint, Cic. Verr. 2, 5, 16: admurmurante senatu neque me invito, id. Att. 1, 13, 2.—Impers.: cum esset admurmuratum, Cic. de Or. 2, 70, 285.