C / commentor
verb deponent frequentative

commentor

2nd PP commentārī · 3rd PP commentātus sum · conj. 1st
v. freq. dep. [comminiscor].
v. freq. dep. [comminiscor].
to consider; thoroughly; meditate
Prop., to consider thoroughly, meditate, think over, study, deliberate, weigh, prepare one's self mentally, etc. (class.).
Ingen.
Ingen.
absol
Absol.: ut cito commentatus est, i. e. has made up a story, Plaut. Cas. 2, 3, 27: cum in hortos D. Bruti auguris commentandi causā convenissemus, deliberation, Cic. Lael. 2, 7: magi, qui congregantur in fano commentandi causā, id. Div. 1, 41, 90.—
With acc.: te ipsum, qui multos annos nihil aliud commentaris, docebo quid sit…
With acc.: te ipsum, qui multos annos nihil aliud commentaris, docebo quid sit humaniter vivere, Cic. Fam. 7, 1, 5: commentari aliquid et discere, id. Fin. 5, 15, 42: futuras mecum commentabar miserias, id. poët. Tusc. 3, 14, 29.—
interrog. clause
With interrog. clause: ut commentemur inter nos, quā ratione nobis traducendum sit hoc tempus, Cic. Fam. 4, 6, 3.—
de
With de: multos mensis de populi Romani libertate, Cic. Phil. 3, 14, 36.—
in particular
Of the orator's preparation for a speech (freq. and class.).
Of the orator's preparation for a speech (freq. and class.).
absol
Absol.: ad quem paratus venerat, cum in villā Metelli compluris dies commentatus esset, Cic. Fam. 12, 2, 1: itaque videas barbato rostro eum commentari, Varr. ap. Non. p. 455, 19: crebro digitorum labrorumque motu commentari, Quint. 11, 3, 160.—
With acc.: ut quae secum commentatus esset, ea sine scripto redderet eisdem…
With acc.: ut quae secum commentatus esset, ea sine scripto redderet eisdem verbis quibus cogitasset, Cic. Brut. 88, 301: quae mihi iste visus est ex aliā oratione declamare, quam in alium reum commentaretur, id. Rosc. Am. 29, 82.—
to prepare; produce; write
Of writings, to prepare, produce as the result of study, write (rare): quorum alter commentatus est mimos, Cic. Phil. 6, 13: eo ipso anno cum commentaremur haec, Plin. 18, 25, 57, § 209: Cato de militari disciplinā commentans, id. praef. § 30.— With acc., to discuss, write upon: neque commentari quae audierat fas erat, Gell. 1, 9, 4; cf.: carmina legendo commentando, que etiam ceteris nota facere, Suet. Gram. 2.—
by extension
Of the oratorical student's practice in speaking (always with reference to the…
Of the oratorical student's practice in speaking (always with reference to the mental exertion and preparation; cf. Jan. ad Cic. Brut. 22, 87): commentabar declamitans, sic enim nunc loquuntur, saepe cum M. Pisone, Cic. Brut. 90, 310: exisse eo colore et eis oculis, ut egisse causam, non commentatum putares, id. ib. 22, 87 fin.: magister hic Samnitium summā jam senectute est et cottidie commentatur, id. de Or. 3, 23, 86 Sorof ad loc.—
to experiment in speaking; attempt to speak
Hence, as a modest expression for a speaker's effort, to experiment in speaking, attempt to speak: satisne vobis videor pro meo jure in vestris auribus commentatus? Cic. Fin. 5, 25, 75 Orell. and Madv. ad loc.—
To imitate; adopt the language of
To imitate, adopt the language of another: Achilem Aristarchi mihi commentari lubet, Plaut. Poen. prol. 1.—
To meditate; purpose
To meditate, purpose: si cogitaras id, quod illa tropaea plena dedecoris et risūs te commentatum esse declarant, Cic. Pis. 40, 97.