C / com-monstro
verb transitive

com-monstro

2nd PP com-monstrāre · 3rd PP com-monstrāvi · 4th PP com-monstrātum · conj. 1st
(), (old form conmonstrasso = commonstravero, Plaut. Ep. 3, 4, 5)
to show; point out something fully; distinctly
to show, point out something fully or distinctly (perh. only in Plaut., Terence, and Cic.): si istunc hominem, quem quaeritas, Tibi conmonstrasso, Plaut. Ep. 3, 4, 5; id. Poen. 5, 2, 83: parentes meos mihi, Ter. Heaut. 5, 4, 4: hominem commonstrarier Mihi istum volo, aut ubi habitet demonstrarier, id. Phorm. 2, 1, 75: aurum alicui, Cic. de Or. 2, 41, 174: viam, id. ib. 1, 46, 203: sedes argumentorum, id. ib. 2, 39, 162: leges fatales ac necessarias, id. Univ. 12 init.—With rel.: conmonstrabo, quo facile inveniatis loco, Plaut. Curc. 4, 1, 6.