C / con-corpŏro
verb transitive

con-corpŏro

2nd PP con-corpŏrāre · 3rd PP con-corpŏrāvi · 4th PP con-corpŏrātum · conj. 1st
to unite in one body, to incorporate
v. a., to unite in one body, to incorporate (except in Pliny the elder, only in late Lat.): aliquid cum melle, Plin. 22, 24, 53, § 113: vitiligines, id. 27, 12, 90, § 112: scopuli concorporati, Amm. 22, 8, 15: concorporatus ecclesiae, Tert. Pud. 15: medicamen concorporatum, Marc. Emp. 36.