C / con-crīmĭnor
verb deponent intransitive

con-crīmĭnor

2nd PP con-crīmĭnārī · 3rd PP con-crīmĭnātus · conj. 1st
to make bitter accusations, to complain
v. dep. n., to make bitter accusations, to complain: advorsum aliquem, Plaut. Mil. 2, 2, 87.